Praktyka oparta na bardzo wielu obserwacjach wskazuje, że najlepsze wartości nachylenia stoku e są: wykop w gruncie niespoistym (piaski, żwiry) e = ctg f3 = 1,5–; -2,0, w gruncie spoistym półzwartym e = ctg f3 = 1,0, w gruncie spoistym twardoplastycznym e =7 ctg (J = 1,5, w suchych zwartych iłach lub glinach e = ctg f3 = 0,5-1,0. Kąt f3 wyznacza nachylenie skarpy wykopu do poziomu. Nachylenie skarp wykopu nieodeskowanego zależy ponadto również od jego głębokości. Wielkości pochylenia skarp o różnych wysokościach dla różnych gruntów. Opracowano ją na podstawie projektu normy węgierskiej robót ziemnych wg Szkhy. Przy wykopach głębszych niż 10,0 m, jeśli w ich sąsiedztwie znajdują się jakieś budowle, zaleca się sprawdzić stateczność zbocza wykopu za pomocą którejkolwiek z metod np. metodą Felleniusa. [hasła pokrewne: japońska sztuka układania kwiatów, olx kępno DRE, olx kępno ]
Powiązane tematy z artykułem: japońska sztuka układania kwiatów olx kępno projekty budynków inwentarskich